تبلیغات تبلیغات |
فاسأَلوا أَهلَ الذّکر وَمَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ إِلاَّ رِجَالًا نُّوحِی إِلَیْهِمْ فَاسْأَلُواْ أَهْلَ الذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ
| ||
|
بسم الله الرحمن الرحیم وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ: إِنِّی جَاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلِیفَةً قَالُوا : أَتَجْعَلُ فِیهَا مَن یُفْسِدُ فِیهَا وَیَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ : إِنِّی أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ ﴿البقرة: ٣٠﴾ هنگامی كه پروردگار تو به فرشتگان گفت: «من در روی زمین جانشین و حاكمی قرار خواهم داد.» فرشتگان گفتند : «آیا كسی را در زمین قرار میدهی كه فساد و خونریزی كند؟ حال آنکه ما تسبیح و حمد تو را به جا میآوریم.» پروردگار فرمود: «من حقائقی را میدانم كه شما نمیدانید.» ______________________ - عنوان: گرته برداری از پست «لیمو» در گودر نقل است سیدی در قم زندگی می کرد به نام «حسین ابن حسن» که با پنج پشت به امام صادق علیه السلام می رسید * و این «سید» آشکارا در قم میگساری و شرب خمر می کرد. «سید» روزی برای حاجتی به نزد «احمد ابن اسحاق» رفت و احمد، از یاران خاص امام عسکریعلیه السلام بود، و نیز وکیل ایشان بود در امور اوقافِ شیعه. «سیدِ شرابخوار» اذن دخول خواست اما احمد ابن اسحاق اذن نداد و «سید» با غم و اندوه بازگشت... ماجرا گذشت و «احمد» عزم حج کرد و برای عرض ارادت به امام عسکریعلیه السلام مسیر سامراء برگزید. چون به سرای امام علیه السلام رسید، اذن ورود خواست. امام علیه السلام اذنش نفرمود. «احمد» چون این بشنید، گریه و ناله و تضرع در پیش گرفت و آنقدر گریست تا امام علیه السلام اذنش داد. چون خدمت امام علیه السلام رسید، پرسید: «یابن رسول الله! چه شد که مرا اذن ندادی حال آنکه من از شیعیان و محبینِ شما هستم!؟» امام علیه السلام فرمود: «بدان سبب که پسر عموی ما را از در خانه خویش راندی.» پس «احمد» باز بگریست و قسم یاد کرد که «سید» را جز با هدف متنبه کردن و میل دادن به توبه از ورود منع نکرده. امام علیه السلام فرمود: «سخن درستی گفتی، اما چاره ای نیست از احترام و تکریم ایشان در هر حالی و اینکه تحقیر و اهانتشان نکنی که اگر چنین کنی، زیانکار خواهی بود.» چون «احمد» به قم بازگشت اشرافِ شهر به دیدارش آمدند، و در معیّت آنان «سید حسین میگسار» بود. چون احمد او را بدید، از جای برخاست و اکرام کرد و در صدر مجلس نشانید. «سید حسین» شگفت زده شد! و سبب پرسید. «احمد ابن اسحاق» ماجرا بگفت... چون «سید حسین» ماجرا بشنید از کرده هایش نادم گشت توبه کرد به منزل بازگشت و هر آنچه از خمر و آلات آن داشت به زمین ریخت و بشکست. و نقل کرده اند که او از صالحان و معتکفان مسجد شد تا آنکه جان سپرد و در جوار فاطمه معصومه سلام الله علیها مدفون گردید. ______________________ - این روایت را علامه مجلسی در بحارالأنوار، جلد50 و در صفحات 323 و 324 و به نقل از کتاب «تاریخ قم» نوشته حسن بن محمد قمی نقل کرده است. * نام کامل سید چنین بود: حسین بن حسن بن جعفر بن محمد بن اسماعیل ابن جعفرالصادق(ع) * أَنَّ الْحُسَیْنَ بْنَ الْحَسَنِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِیلَ بْنِ جَعْفَرٍ الصَّادِقِ (ع) كَانَ بِقُمَّ یَشْرَبُ الْخَمْرَ عَلَانِیَةً فَقَصَدَ یَوْماً لِحَاجَةٍ بَابَ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ الْأَشْعَرِیِّ وَ كَانَ وَكِیلًا فِی الْأَوْقَافِ بِقُمَّ فَلَمْ یَأْذَنْ لَهُ وَ رَجَعَ إِلَى بَیْتِهِ مَهْمُوماً فَتَوَجَّهَ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ إِلَى الْحَجِّ فَلَمَّا بَلَغَ سُرَّ مَنْ رَأَى اسْتَأْذَنَ عَلَى أَبِی مُحَمَّدٍ الْحَسَنِ الْعَسْكَرِیِّ ع فَلَمْ یَأْذَنْ لَهُ فَبَكَى أَحْمَدُ لِذَلِكَ طَوِیلًا وَ تَضَرَّعَ حَتَّى أَذِنَ لَهُ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ لِمَ مَنَعْتَنِی الدُّخُولَ عَلَیْكَ وَ أَنَا مِنْ شِیعَتِكَ وَ مَوَالِیكَ قَالَ ع لِأَنَّكَ طَرَدْتَ ابْنَ عَمِّنَا عَنْ بَابِكَ فَبَكَى أَحْمَدُ وَ حَلَفَ بِاللَّهِ أَنَّهُ لَمْ یَمْنَعْهُ مِنَ الدُّخُولِ عَلَیْهِ إِلَّا لِأَنْ یَتُوبَ مِنْ شُرْبِ الْخَمْرِ قَالَ صَدَقْتَ وَ لَكِنْ لَا بُدَّ عَنْ إِكْرَامِهِمْ وَ احْتِرَامِهِمْ عَلَى كُلِّ حَالٍ وَ أَنْ لَا تُحَقِّرَهُمْ وَ لَا تَسْتَهِینَ بِهِمْ لِانْتِسَابِهِمْ إِلَیْنَا فَتَكُونَ مِنَ الْخاسِرِینَ فَلَمَّا رَجَعَ أَحْمَدُ إِلَى قُمَّ أَتَاهُ أَشْرَافُهُمْ وَ كَانَ الْحُسَیْنُ مَعَهُمْ فَلَمَّا رَآهُ أَحْمَدُ وَثَبَ إِلَیْهِ وَ اسْتَقْبَلَهُ وَ أَكْرَمَهُ وَ أَجْلَسَهُ فِی صَدْرِ الْمَجْلِسِ فَاسْتَغْرَبَ الْحُسَیْنُ ذَلِكَ مِنْهُ وَ اسْتَبْدَعَهُ وَ سَأَلَهُ عَنْ سَبَبِهِ فَذَكَرَ لَهُ مَا جَرَى بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْعَسْكَرِیِّ ع فِی ذَلِكَ فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِكَ نَدِمَ مِنْ أَفْعَالِهِ الْقَبِیحَةِ وَ تَابَ مِنْهَا وَ رَجَعَ إِلَى بَیْتِهِ وَ أَهْرَقَ الْخُمُورَ وَ كَسَرَ آلَاتِهَا وَ صَارَ مِنَ الْأَتْقِیَاءِ الْمُتَوَرِّعِینَ وَ الصُّلَحَاءِ الْمُتَعَبِّدِینَ وَ كَانَ مُلَازِماً لِلْمَسَاجِدِ مُعْتَكِفاً فِیهَا حَتَّى أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ وَ دُفِنَ قَرِیباً مِنْ مَزَارِ فَاطِمَةَ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمَا. رُویَ عن امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب علیه الصلاة والسلام: یَكتسب الصّادق بِصدقِه ثلاثاً: حُسنُ الثّقة به، و المحَبّة له، و المهابة عنه. سرور ما، علی ابن ابی طالب سلام و درود خدا بر او باد فرموده اند: انسانِ راست گو، با راستگویی اش، سه چیز به دست می آورد: مورد اعتماد مردم می شود، محبت مردم را به سوی خودش جلب می کند، و در نزد مردم شکوه و عظمت پیدا می کند. ______________________ - این روایت را مرحوم عبدالواحد محمد تمیمی آمدی (قرن 5 هجری) در کتاب «غرر الحکم و درر الکلم» (ص219) نقل کرده است. * قَالَ اللَّـهُ هَـٰذَا یَوْمُ یَنفَعُ الصَّادِقِینَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا رَّضِیَ اللَّـهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿المائدة : ١١٩﴾ خدا فرمود این روزى است كه راستگویان را راستىشان سود بخشد براى آنان باغهایى است كه از زیر [درختان] آن نهرها روان است همیشه در آن جاودانند خدا از آنان خشنود است و آنان [نیز] از او خشنودند این است رستگارى بزرگ. عن الإمامُ الكاظمُعلیهالسلام: یَا هِشَام! عَظِّمِ العالِمَ لِعِلمِهِ و دَعْ مُنازَعتَهُ ، وصَغِّرِ الجاهِلَ لِجَهلِهِ ولا تَطرُدْهُ ، ولكِن قَرِّبْهُ وعَلِّمْهُ. از امام كاظمعلیهالسلام روایت شده که خطاب به شاگردشان فرموده اند: ای هشام! دانشمند را به خاطر دانشش احترام کن و با او ستیزه و بگو مگو مكن. و نادان را به سبب نادانیش كوچك بدان، امّا او را از خود مران! بلكه به خود نزدیك گردان و او را علم بیاموز. ______________________ - بحارالأنوار جلد1 صفحه149 و نیز تحف العقول 394 |
| |
| [ طراحی : ایران اسکین ] [ Weblog Themes By : iran skin ] | ||