تبلیغات
فاسأَلوا أَهلَ الذّکر - تعبد، عقل، مصلحت

تعبد، عقل، مصلحت

پنجشنبه 26 تیر 1393  02:30 ب.ظ

سلام بر ماه خدا...

فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِینَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَیْهِمْ طَیِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَن سَبِیلِ اللَّـهِ كَثِیرًا ﴿النساء: ١٦٠﴾
بخاطر ظلمی که از یهود صادر شد، و (نیز) بخاطر جلوگیری بسیار آنها از راه خدا، بخشی از چیزهای پاکیزه را که بر آنها حلال بود، حرام کردیم.

وَعَلَى الَّذِینَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِی ظُفُرٍ ۖ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَیْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَایَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ۚ ذَٰلِكَ جَزَیْنَاهُم بِبَغْیِهِمْ ۖ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ ﴿الانعام: ١٤٦﴾
و بر یهودیان، هر حیوان ناخن‌دار [= حیواناتی که سم یکپارچه دارند] را حرام کردیم؛ و از گاو و گوسفند، پیه و چربیشان را بر آنان تحریم نمودیم؛ مگر چربیهایی که بر پشت آنها قرار دارد، و یا در دو طرف پهلوها، و یا آنها که با استخوان آمیخته است؛ این را بخاطر ستمی که می‌کردند به آنها کیفر دادیم؛ و ما راست می‌گوییم.



حرام و حلال‌های خدا - آنگونه که برخی فقهای نواندیش اصرار دارند - همیشه به سبب مصلحت و مفسده عینی و ملموس نیست؛ گاه حکمت‌های دیگری دارد. بسیار از اوقات هدف حکم الهی، تنها و تنها آزمون تعبد است. اینکه چه کسی حرف گوش می‌دهد، بدون چون و چرا. حکمت تراشیدن برای احکام، با هدف معقول جلوه دادن شریعت، سنجیدن حکمت فعل خدا با عقول جزئی است. بسیاری از احکام اجتماعی که برخی فقهای ظاهرا نواندیش اصرار دارند برایش حکمت بتراشند و بعد به سبب زوال حکمت و مصلحت مورد نظرشان، فتوا به تغییر موضوع و تغییر حکم بدهند، داخل در همین دایره است. برخی بیانات شارع صراحت دارد. اما چون به ذائقه امروزی‌ها خوش نمی‌آید، حکمت‌ها و مصلحت‌هایی تراشیده می‌شود که حکم تغییر کند. 
آیات می‌فرماید: آن خوردنی‌ها و حلال‌ها که بر بنی اسرائیل حرام کردیم، واقعاً چیز بدی نبودند، حلال بودند، مفسده نداشتند، اما ما تصمیم گرفتیم که حرام اعلامش کنیم. پس دیگر دنبال حکمت و مصلحت و مفسده در حکم نگردید؛ بروید و به آن عمل کنید!

نوشته شده توسط: ابو زینب | آخرین ویرایش:پنجشنبه 26 تیر 1393 | نظرات ()